|
|
|
Een fotoselectie vind je hier.
Foto's van een aantal andere optredens (Mapple Room, Tommys, Dibby, Cameron, Cabron, Nid & Nancy) van dit festival verschijnen binnenkort.
|
|
|
|
Mijn van foto's van een aantal optredens op het Stella Bak Stagepodium vind je hier.
Verschijnen nog binnenkort: Made in Taiwan, Jaya the Cat, General Mindy, Death Before Disco, Soma, Fester Fester en Kawada.
De fotoreeks van Palomine vind je tevens op hun myspace
|
|
|
|
Foto's van Scarrots, Mint, Gorki en Big Bill staan in het album onderaan op deze weblog.
Een reeks zwartwit foto's vind je hier
|
|
|
|
See the pictures in the photograph album at the bottom or here (for higher quality)
|
|
|
|
See the pictures in the photograph album at the bottom or here (for higher quality)
|
|
|
|
See the pictures in the photograph album at the bottom or here (for higher quality)
|
|
|
|
See the pictures in the photograph album at the bottom or here (for higher quality)
|
|
|
|
See the pictures in the photograph album at the bottom or here (for higher quality)
|
|
|
|
See the pictures in the photograph album at the bottom or here (for higher quality)
|
|
|
|
See the pictures in the photograph album at the bottom or here
|
|
|
|
See the pictures (Metropolos + Univers Zero) in the photograph album at the bottom or here
|
|
|
|
See the pictures in the photograph album at the bottom or here
|
|
| Blackfield is het laatste nevenproject van Porcupine Tree frontman Steven Wilson. Niets nieuws onder de zon zou je zeggen. Met No-Man (pop), I.E.M. (psychedelica) en Bass Communion (ambient) wist Wilson in het verleden al zijn horizon te verbreden. Toch wel dus. Samen met de immens populaire Israëlische singer-songwriter Aviv Geffen (die in 1995 al optrad voor premier Rabin op het feest waar deze enkele uren later werd vermoord) heeft Wilson de afgelopen jaren gewerkt aan kleinschalig project dat langzaam uitgroeide.
Hun tweede cd Blackfield II verscheen onlangs. Blackfield is een boeiende mix van rock met een sterk progressief randje, maar dan gegoten in korte krachtige nummers. Nummers met een kop en staart. Blackfield is de logische stap die Porcupine Tree na Stupid Dream (1999) en Lightbulb Sun (2000) nooit zette en daarmee een grote concurrent voor Wilson's vlaggenschip.
Hun optreden in de Biebob groeide voor de fans uit tot een legendarisch feest. Maar ikzelf heb toch het meest genoten van het het voorprogramma (zie hier onder).
Reviews en foto's: Tarkus, Musicmeter, markec, prognose..
|
Pure Reason Revolution is een band van zes jonge Britten die niet makkelijk in een simpel muzikaal hoekje te plaatsen is. De band schrijft muziek met pop, folk en progressieve rockelementen. In het pas uitgebracht debuutalbum ‘The Dark Third’ verlegt de band haar eigen grenzen zonder daarbij aan het eigen geluid af te doen en in hun thuisland wordt de band gezien als de belangrijkste nieuwkomer op rockgebied.
Pure Reason Revolution combineert elementen die klassieke symfonische rock bands als Yes en Genesis gebruikten zoals vele verschillende lagen muziek over elkaar heen en lang uitgesponnen instrumentale passages, met catchy zanglijnen en gitaarstukken zoals bands als Muse en The Mars Volta die inzetten. Hun lan uitgesponnen passages doen me tevens denken aan sommige Yeti-improvisaties van Amoon Duul II.
Pure Reason Revolution bestaat onder andere uit de broers Jon (vocals, guitar, keyboards) en Andrew Courtney (drums), uit zangeres/bassist Chloe Alper en gitarist/zanger Jamie Wilcox.
De groep trad in de Biebob op in het voorprogramma van Blackfield. PRR overschaduwde, voor wat mij betreft, de hoofdact.
Deze opname vond ik op youtube.
|
|
remaining pics: see photograph album at the bottom
|
|
|
Begin jaren 70 introduceerde Genesis (Tony Banks, Phil Collins, Peter Gabriel, Steve Hackett en Mike Rutherford) een nieuw concept Rock Concert door het gebruik van visuele en theatrale elementen. The Musical Box bracht de legendarische show "Selling England by the pound" uit 1973 en 1974 in al haar originaliteit en met oog en oor voor het kleinste detail opnieuw tot leven. The Musical Box is dan ook de enige band ter wereld die toestemming heeft van Genesis en Peter Gabriel de concerten opnieuw op te voeren. In de ruim 2 uur durende show hoorden we klassiekers zoals Firth of Fifth, Cinema Show en Supper’s Ready.
Het was voor mij inmiddels de vijfde maal dat ik dit spektakel kon aanschouwen. Dit maal hoopte ik enkele goede foto's te maken. Foto's maken zonder een fotopas tijdens deze show was niet evident. De mensen van de security hielden alles nauwlettend in het oog. Uiteindelijk lukte het me toch om met een 50 mm lens enkele leuke beeldjes te maken.
Bij ieder optreden kom ik tot het besef hoe ongelooflijk origineel deze muziek toen was. Zelfs nu, meer dan 30 jaar later, blijft dat zo. Want ondanks heel de stroming die in het kielzog van Genesis en enkele andere bands onstaan is, blijft hun muziek van die periode uniek en ongeëvenaard.
Opvallend is ook het statisch karakter van de muzikanten. Behalve de zanger komen ze nauwelijks of niet van hun plaats, bijna zoals in een klassiek concert. Het enige showelement is "Peter Gabriel", met zijn ongewone maskers, attributen en vreemde, Monty Python-achtige vertelseltjes...
Hoewel de show spectaculair was, is het anders spectaculair dan wat je tegenwoordig verwacht. Het is veel minder afstandelijk. Het is geen groot podium in een enorme hal met stapels instrumentarium en imposante lichteffecten. In de arena van het Koninklijk Circus was het net klein genoeg om een speciale intieme sfeer te scheppen.
|
|
remaining pics: see photograph album at the bottom
|
| 
De belangrijkste persoon achter Stream of Passion, Arjen Lucassen, is een drukbezet persoon. De carrière van Arjen begon succesvol bij de bekende Nederlandse hardrockband Vengeance. Met het soloproject Ayreon richtte de multi-instrumentalist zich vervolgens op klassiek getinte symfonische rock. Hij liet hiermee de rockopera herleven met bombastische albums waaraan veel muzikanten meewerken. Kenmerkend voor alle projecten van Lucassen is dat een keur aan bekende rock- en metalmuzikanten voor elke cd hun individuele krachten samensmeedt tot iets moois. Met Stream of Passion is dan eindelijk Lucassen's wens om weer eens een echte band te formeren uitgekomen. De muziek kan het beste omschreven worden als een combinatie van mysterieuze gothic vocalen, metal gitaren, atmosferische trip-hop, piano partijen en viool. Tijdens het geweldige concert in een volle Biebob werden ook de nodige Ayreon klassiekers gespeeld (zie setlist in fotoalbum).
See the pictures in the photograph album at the bottom or here (for higher quality)
Website Stream of Passion
Website Ayreon
Al meer dan 35 jaar staat deze unieke band op het podium! En al die jaren wordt er getourd over de hele wereld, platen opgenomen en weer getourd. Live is Wishbone Ash een bijna ongeëvenaarde band en vloeit spelplezier op een natuurlijk wijze samen met techniek. Wishbone Ash speelt een mengeling van blues, jazz, rock en Engelse folk waarbij de tweestemmige gitaarsolo’s het handelsmerk werden. Iets waar bands als Thin Lizzy en Iron Maiden in een later stadium gretig gebruik van maakten. In de band hebben door de jaren heen diverse talentvolle muzikanten gespeeld, zoals John Wetton (Asia) en Trevor Bolder (Uriah Heep en Bowie). De basis van Wishbone Ash wordt gevormd door Andy Powell op gitaar, bassist Bob Skeat, drummer Ray Weston en Muddy Manninen op gitaar.Setlist: eyes, healing, king, sword, why don't, raven, valediction, sorrel, capture, tales, rain, almighty, blowin, beacon,?
See the pictures in the photograph album at the bottom or here (for higher quality)
|
In het midden van de jaren 70, onder de impuls van groepen zoals Supertramp, Yes, Genesis, Emerson Lake & Palmer groeit een nieuwe muzikale stijl in Europa: het is "Eurock". In 1976 heeft Eurock eindelijk zijn Belgische groep: Machiavel . Destijds debuteerden ze met progressieve rock, en dat leverde enkele knappe LP's op, zoals "Jester", en "Mechanical Moonbeams" (met de bescheiden hit "Rope Dancer"). Nadien is hun stijl geëvolueerd naar meer "populaire" maar iminder interessante muziek. Na een vrij lange onderbreking zijn ze de laatste jaren opnieuw platen (genre: classic rock) beginnen maken, die -zonder terug te keren naar hun oorspronkelijke genre- goed onthaald werden.
On stage vindt Machiavel de magie van de concerten terug. Dat de groep nog ongelooflijk populair is in Wallonië was mij duidelijk na het voorbije optreden in een volle "Spirit of 66". Het optreden groeide uit tot een ongelooflijk feest.
Setlist: washing their hands, the might is right, time is like a river, down on my knees, hearing the rain, wild as the wind, chronic love, rony runs, fly, she's a snake, rope dancer, piano solo, cheerlesness, medley, after the crop, river of shame, ...
|
See the pictures in the photograph album at the bottom or here (for higher quality)
|
|
|
De muziek van Mostly Autumn kan worden omschreven als krachtige atmosferische rock met een Keltisch kantje, vooral beïnvloed door Pink Floyd. Het nieuwe album "Heart Full Of Sky" werd op deze avond voor het publiek gepresenteerd in een volle "spirit of 66". Het was de eerste maal dat ik deze populaire band te zien kreeg. En ik heb het mij absoluut niet beklaagd dat ik in volle examenperiode naar dit concert ben gegaan.
|
|
See the pictures in the photograph album at the bottom or here (for higher quality)
|
|
|
Tools 
